Alles is politiek, maar politiek is niet alles
Wat dacht jij toen je voor het laatst over ontwikkelingssamenwerking hoorde? Dat gaat vast weer over arme mensen, die hulp nodig hebben die wij ze gaan bieden? Gelijk heb je!
De Europese norm op dit gebied staat op 0,7% van het BNP als uitgavepost aan de zogenaamde 'fragiele staten'. Ik dacht al, waar blijven ze...
Wie zich enigszins in de ontwikkelingsproblematiek verdiept, komt al snel tot deze conclusie: het is complex, er zijn veel mensen bij betrokken en wat wij uit kunnen richten beperkt zich tot een minimum. Het maakt niet uit wat we doen. Wie zo denkt, vindt veel mensen aan zijn kant. Het is niet efficiënt, het kost alleen maar geld, het werkt niet. En zo meer. Probleem is dat dat nog verdedigbaar is ook!
Fragiele staten, participatie, lokale bevolking, armoedebestrijding, klimaatverandering; wie met politiek van doen krijgt, komt al deze termen tegen, nog met elkaar in verband gebracht ook - elk willekeurig thema leent zich ervoor. Maar wat ze precies inhouden is niet altijd duidelijk, en iedereen houdt er eigen definities op na.
Nee, dan mensen zoals jij en ik. Wij willen mensen helpen. Naastenliefde. Tienden geven. Omzien naar elkaar. We komen handen tekort.
Maar dat is niet politiek genoeg. Zo lijkt het geen probleem. Er geldt nog enkel de regel: 'Zeg mij wat je problemen zijn, en ik zal zeggen voor welke hulp je in aanmerking komt.' Voor we het weten wordt beleidvoering een zaak van leven-bij-de-dag, en heeft het met lange-termijnvisie niets meer van doen. Dan zijn politici de mensen die - in de Tweede Kamer - de dag doorspreken met de krant in de hand.
Bewaar me voor zulke politici!